
مهارتهای کاربردشناختی (Pragmatics) از اوایل نوزادی آغاز میشوند و زیربنای ارتباط اجتماعی مؤثر را تشکیل میدهند.
۳–۴ ماهگی:
توانایی توجه به نگاه دیگران و دنبال کردن مسیر نگاه (Gaze Following) شکل میگیرد.
حدود ۳ ماهگی:
نوزاد وارد «پیش گفتگو» (Protoconversation) میشود؛ الگوی نوبتگیری (Turn-taking Pattern) شبیه گفتوگوی اولیه.
تعاملات پاسخدهنده و وابسته به رفتار کودک (Responsive & Contingent Interactions) به نوزاد کمک میکند موارد زیر را تقلید و تمرین کند.:
ریتم تعامل (Timing & Rhythm) را تجربه کند
حالت چهره (Facial Expressions)
زبان بدن (Body Language)
آهنگ گفتار (Intonation)
۶ ماهگی:
بسیاری از شیرخواران میتوانند بهصورت غیرفعال مسیر نگاه بزرگسال را دنبال کنند و به یک شیء مشترک توجه داشته باشند؛ این حالت «ارجاع مشترک» (Joint Reference) نام دارد.
توجه مشترک زیربنای:
تکامل زبان (Language Development)
مهارتهای اجتماعی (Social Skills)
تکامل شناختی (Cognitive Development)
است و به کودک اجازه میدهد معانی را بر تجربهها «نگاشت» کند (Mapping Meaning onto Experience).
۱۰–۱۳ ماهگی:
بسیاری از کودکان میتوانند:
نشان دادن (Showing)
دادن شیء (Giving)
اشاره کردن (Pointing)
را انجام دهند.
دامنه طبیعی بروز این مهارتها وسیع است (Wide Developmental Variability).
جزئی کلیدی از مهارت مکالمه:
درک (Comprehension): کودک سر خود را به سمت شیء اشارهشده میچرخاند.
بیان (Production/Expression): کودک جملهای تولید میکند و سپس برای اشتراک تجربه به مراقب نگاه میکند.
این مهارت پایه نوبتگیری در مکالمه (Conversational Turn-taking) است.
این مهارتها برای:
شکلگیری روابط (Relationship Formation)
ایجاد پیوند اجتماعی (Social Bonding)
دوستیها (Friendships)
ضروری هستند.
در سن مدرسه و نوجوانی، مهارتهای زبان غیرلفظی (Figurative Language Skills) تکامل مییابد، که شامل موارد زیر است :
کنایه (Hints)
اصطلاحات رایج (Idioms)
استعاره (Metaphors)
اغراق (Hyperbole)
شوخی (Humor)
طعنه (Sarcasm)
در تکامل واژگان (Lexical Development) درک (Receptive Language) معمولاً پیش از بیان (Expressive Language)
رخ میدهد.
اما در تکامل شوخی، تولید شوخی (Humor Production) ممکن است پیش از درک کامل آن (Full Comprehension of Meaning) ظاهر شود.
(Age–Pragmatics Milestones Table)
| سن | مهارت کاربردشناسی | توضیح بالینی |
|---|---|---|
| ۳–۴ ماهگی | دنبالکردن نگاه (Gaze Following) | توجه به مسیر نگاه مراقب؛ پایه توجه مشترک |
| ۳ ماهگی | پروتوگفتگو (Protoconversation) | الگوی نوبتگیری اولیه (Turn-taking Pattern) با لبخند و آواسازی |
| ۶ ماهگی | توجه مشترک غیرفعال (Passive Joint Attention) | دنبالکردن نگاه یا اشاره بزرگسال به یک شیء |
| ۹ ماهگی | ارجاع اجتماعی (Social Referencing) | نگاه به مراقب برای تنظیم پاسخ هیجانی |
| ۱۰–۱۳ ماهگی | اشاره ارتباطی (Communicative Pointing) | اشاره برای درخواست (Proto-imperative) یا اشتراک توجه (Proto-declarative) |
| ۱۲ ماهگی | نوبتگیری هدفمند (Intentional Turn-taking) | مشارکت فعال در تعامل دوطرفه |
| ۱۸ ماهگی | درخواست و اعتراض کلامی (Verbal Requesting / Protesting) | استفاده از واژهها برای اهداف ارتباطی |
| ۲ سالگی | ترمیم ارتباط (Communication Repair) | اصلاح پیام در صورت سوءتفاهم |
| ۳ سالگی | تطابق زبان با شنونده (Listener Adaptation) | سادهتر صحبت کردن با کودک کوچکتر |
| ۴ سالگی | حفظ موضوع مکالمه (Topic Maintenance) | تداوم موضوع برای چند نوبت مکالمه |
| ۵ سالگی | درک قواعد مکالمه (Conversational Rules) | رعایت نوبت، تماس چشمی، پاسخ مرتبط |
| ۶–۷ سالگی | درک زبان غیرمستقیم (Indirect Language Comprehension) | فهم درخواستهای غیرصریح |
| ۷–۸ سالگی | درک شوخی ساده (Basic Humor Understanding) | تشخیص ناسازگاری معنایی ساده |
| ۹–۱۰ سالگی | درک استعاره و اصطلاحات (Metaphor & Idiom Comprehension) | فهم معنای غیرلفظی رایج |
| ۱۱–۱۲ سالگی | درک طعنه و کنایه (Sarcasm & Irony) | تشخیص ناهماهنگی بین لحن و محتوا |
| نوجوانی | تنظیم گفتمان اجتماعی پیچیده (Advanced Social Discourse Regulation) | مدیریت گفتوگو در گروه همسالان |
فقدان اشاره اشتراکی (Joint Attention) در ۱۲ ماهگی >>>> هشدار جدی برای اختلال طیف اوتیسم (Autism Spectrum Disorder – ASD).
ضعف پایدار در حفظ موضوع یا ترمیم ارتباط >>>>>> مطرحکننده اختلال زبان کاربردی (Pragmatic Language Impairment).
مشکل در درک زبان غیرلفظی در سن مدرسه >>>>>نیازمند بررسی اختلال زبان سطح بالا (Higher-level Language Disorder) یا ASD سطح خفیف.